02-02-04

Bedankt Rigo

Zaterdag 31 januari van het jaar 2004 nam Rigo van al zijn talrijke vrienden afscheid met stijl.
Eddy gaf het reeds aan. Zo zou Rigo het gewild hebben! Geen poespas, maar "aus dem Herzen". Met zekerheid hebben de vrienden elkaars verdriet opgevangen en we hopen voor de familie Simons hetzelfde. Maar Rigo zou niet hebben gewild dat we elkaar verloren en stil in de ogen zouden hebben zitten kijken. We hebben zijn idealen oprecht gehouden en eervol van hem afscheid genomen.




We zullen in de komende dagen wat foto's posten van de uitvaart en het afscheid. We zullen op een later tijdstip de blog op CD zetten als herinnering voor de familie en vrienden, dus laat jullie eerbetuigingen, dankwoordjes en herinneringen hier achter. Een beter gastenboek kan de familie zich niet wensen.

Bedankt Jul voor je Tribute CD, een waardige herinnering en eerbetoon aan "unser aller Rigo".
Bedankt allemaal voor jullie massale opkomst, maar vooral voor de manier waarop.

Het ga je goed Rigo, alter Swede!

Stimt es, ist es wirklich schon so spät? Heute is nicht alle Tage, ich kom wieder keine Frage!"

21:07 Gepost door RIP | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

wenn ich sterbe ... Ik hoop dat jullie het allemaal een beetje goed stellen na dit weekend. Die tribute-cd staat bij ons eigenlijk constant op, en misschien doe ik dat beter niet, want ik kan mij er niet goed overzetten. Hetgeen mij altijd door mijn hoofd spookt is een stukje tekst van dat Duits liedje : und wenn ich sterbe, dan stirbt nur ein Teil von mir, und der andere teil bleibt hier ...

God ja, ik zal hem toch altijd een plekske geven, hem blijven missen. Eigenlijk zeggen die liedjes toch veel over hoe ik me nu voel, en dat zal bij jullie allemaal ook zo wel zijn. Blij dat gij diene site gemaakt hebt, en Jul diene cd. Bedankt !
Ook blij dat ik het nu allemaal even opgeschreven heb, dat lucht toch een beetje op.

Gepost door: Goedele | 04-02-04

Bedankt voor je zijn ! Bedankt Rigo, voor de mooie momenten die we samen met jou hebben mogen beleven, voor wie je was. Het is nog altijd raar en triest, telkens ik in Aarschot ben. Vroeger dacht ik wel eens; wie weet loop ik Rigo nog eens tegen het lijf. Nu is het het besef telkens en telkens weer; hier was Rigo vroeger en nu zal ik hem nooit meer tegenkomen... Triest...
Trouwens, je bent véél te vroeg gestorven. We missen je echt. We denken vaak aan je en dat zal ons leven lang niet veranderen.
De herinneringen blijven... en dat is spijtig genoeg alles...

Gepost door: Hild Bosmans | 02-04-04

De commentaren zijn gesloten.